Monday, July 23, 2012

പറന്നു പോയേക്കും

ചിറകുകളുടെ രഹസ്യങ്ങളിൽ ഉഴറി നടക്കുമ്പോൾ
പതുങ്ങിയിരിപ്പുണ്ട് ചുറ്റിനും പറക്കലുകളുടെ ഏകാന്തത
ഇപ്പോൾ പറന്നു പോവും ഇപ്പോൾ പറന്നു പോവുമെന്ന്
ചിറകുകൾ അടയിരുത്തി വിരിയിച്ചതൊക്കയും
അന്വേഷിച്ച് നടന്ന്
കൈകൾ വേരുകൾ പോലെ
ആകാശത്തേക്ക് പടർന്നതിൽ നിറയെ
മേഘങ്ങൾ പൂക്കുന്നുണ്ടാകും
മിന്നലുകളുടെ നാരുകൾ കൊണ്ട്
കൂടൊരുക്കുന്നുണ്ടാകും
വിശാലമായ ആകാശത്ത് ഒറ്റപ്പെടുന്നതിനേക്കാൾ
വിശാലമായ് മറ്റെന്തുണ്ട്?
നീ വരുന്നൊ? ഇല്ല മഴ വരുന്നുണ്ട്
ഓരോ മഴയ്ക്ക് ശേഷവും
ഓരോ ഇണ ചേരലിനു ശേഷവും
ബാക്കിയാവുന്നത് ചിറകുകളാണ്
ഇപ്പോൾ ആ ചിറകുകൾ മറിച്ച് മറിച്ച്
ഞാൻ നിന്നെ വായിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു
വായിക്കുന്തോറും ചിറകുകൾ മുളച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു
നീ നൂറായിരം ചിറകുകളുള്ള ഒരൊറ്റ പുസ്തകമാകുന്നു
ഓരോ ജന്മവും ഓരോ ചിറകാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലെന്ന്
കൊഴിഞ്ഞ ചിറകുകളുടെ വിരഹങ്ങളിൽ
ചുളിഞ്ഞ വിരിപ്പിനും സ്ഥാനം തെറ്റി കിടക്കുന്ന
പുതപ്പിനുമിടയിലെ
എന്റെ മയക്കത്തിനു മുകളിലൂടെ
ദാലിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ആ പഴയ കാറിൽ
നീ പറന്നു പോവുന്നു
നീ വരുന്നില്ലെ
എന്റെ പറമ്പിലെ ചെടികളുടെ മുറിവുകളെ
മുഴുവൻ മെല്ലെ മെല്ലെ ഊതി വിടർത്തി നോക്കാം
പഴയ പോലെ അപ്പൂപ്പൻ താടികളിൽ ഞാന്ന് പറന്ന്
തുന്നൽക്കാരൻ പക്ഷിയുടെ കൂട്ടിൽ അതിഥികളാവാം
കാറ്റിന്റെ നൂൽ വിരലുകൾക്കിപ്പോഴും തണുപ്പാണ്
ദൈവത്തിന്റെ ദ്വീപിൽ അത് മുളപ്പിച്ചെടുത്ത
ചിറകുകളെ പോയി നോക്കാം
നീ വരുന്നില്ലെ
കടൽ തീരത്തെ വീട്ടിൽ
ചിപ്പികൾക്കും കണ്ണുകൾക്കുമിടയിലെ
പഴയ ദൂരത്തിലൂടെ കടൽ ചിറകടിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു
അവിടുത്തെ കളിസ്ഥലങ്ങളിൽ
ഉയർന്നു പൊന്തുന്ന പന്തുകളെ വീണ്ടും
പ്രണയത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട്
വായുവിൽ തന്നെ പിടിച്ചു നിർത്തി
കളിക്കാരെ വിസ്മയിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കാം
നിന്റെ മാന്ത്രികന്റെ തൊപ്പിയിലെ
കുറുകുന്ന പറക്കൽ പോലെ
ചിറകുകൾ എപ്പോഴും വിസ്മയത്തിന്റെ
സ്ഥല കാലങ്ങളിൽ നിലനിൽക്കുന്നു
കടൽ തീരത്തിലൂടെ കുമിളകൾ
ഊതി പറത്തി വിടുന്ന കുട്ടിയെ പോലെ
രഹസ്യങ്ങൾ പറത്തി വിടുന്നു
ആ രഹസ്യങ്ങളിൽ അടയിരുന്നു നോക്കാം
ഞാനെപ്പോഴും വെച്ച് നടക്കുമെന്ന്
നീ പരാതി പറയാറുള്ള ഇയർ ഫോണിൽ
പ്രപഞ്ച മൗനങ്ങളിലൂടെ ഭൂമി ചിറകടിച്ച് പറക്കുന്നത്
കേട്ടു കൊണ്ടിരിക്കാം
പറക്കലുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ട ആകാശം പോലെ
അനാഥമായ്
സ്വപ്നങ്ങളില്ലാത്ത ജീവിതം പോലെ വിരസമായ്
(സ്വപ്നങ്ങൾ ജീവിതത്തിനു മേലുള്ള പറന്നു നടക്കലുകളാണെന്ന് നീ)
മറ്റെന്തുണ്ട്?
ഇവിടെ എനിക്കു ചുറ്റും പടർന്ന് പെരുകി കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്
പറക്കലുകളുടെ ഏകാന്തമായ കാടുകൾ
ഒറ്റയ്ക്ക് മുഷിഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു
പതുങ്ങിയിരിപ്പുകളുടെ രസം നിറഞ്ഞ വിരൽ
ഈമ്പിയിരിക്കുന്ന നിശബ്ദതെ
ഇലച്ചിറകു മുളക്കുന്നുണ്ട്, ഇലച്ചിറകു മുളക്കുന്നുണ്ട്
എനിക്കും എന്റെ വീടിനും
പറന്നു പോയേക്കും………….

0 Comments:

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home