Tuesday, July 31, 2012

സംശയത്തിന്റെ ദിനചര്യകൾ

കണ്ണാടിയുടെ അമൂർത്തതയിൽ നിന്നും
സംശയത്തിന്റെ ദിനചര്യകൾ തുടങ്ങുന്നു
കുളിക്കുമ്പോഴും സ്വപ്നം കാണുമ്പോഴും
മറ്റാരുടേയൊ നിശബ്ദത എന്നെ പിന്തുടരുന്നു
സ്വന്തം നഗ്നത ഞാനറിയാതെ
എന്നെ മറ്റാർക്കൊ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു
കടന്നു പോകുന്ന ഓരോ മന്ദഹാസത്തിലുമുണ്ട്
അതിന്റെ വിത്തുകൾ.
ഭയത്തിന്റെ അപരിചിതദേശത്തു നിന്നും
ഏതൊക്കയൊ കാറ്റിൽ അത് ഇവിടെ വിതയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു
ഒരായിരം കണ്ണുകളിലേക്ക് സൂം ചെയ്യപ്പെടുന്ന
ഒരൊറ്റ വിജനതയിൽ
സ്വന്തം ആംഗ്യങ്ങൾ പോലും
മറ്റേതൊ രഹസ്യ ലിപിയിലേക്ക്
പകർത്തി വെയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു
സംശയത്തിന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിൽ
കീബോർഡുകൾ സ്വയം ചലിക്കുന്നതിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ
പുതിയ പ്രോഗ്രാമുകൾ രൂപപ്പെടുന്നു
എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഹാക്ക് ചെയ്യപ്പെടാവുന്ന
ഒരു ജീവിതത്തെ കുറിച്ച്
ഇത്രയധികം സിഗരറ്റ് പുകയ്ക്കുന്നതെന്തിനാണെന്ന്
വൈറസ്സുകളുടെ കടുത്ത ഏകാന്തത പൂക്കുന്നു
പാതി ചാരിയ വാതിലുകളും ഉടഞ്ഞ പാത്രങ്ങളും
നിറഞ്ഞ ഈ വീട്ടിൽ
മഴ ചോർന്നൊലിച്ച് തളം കെട്ടി കിടക്കുന്ന മുറിയിലിരുന്ന്
നാർസിസ് നീ മുഖം നോക്കിയ തടാകത്തെ
ഓർത്തിരിക്കുമ്പോൾ പോലും
ചിതലുകളുടേയും ചിലന്തികളുടേയും രൂപത്തിൽ
ചലന നിയമങ്ങളിൽ
സംശയം അതിന്റെ ദിനചര്യകളിൽ മുഴുകുന്നു
ചിലപ്പോൾ വിദഗ്ദ്ധനായ ഒരു കുറ്റാന്വേഷകനെ പോലെ
ഓരോ ജനലഴികളിലൂടേയും അതിന്റെ നോട്ടങ്ങൾ
ചെരിഞ്ഞ് വീഴുന്നു
അടുപ്പിൽ ചെരിഞ്ഞു പാളുന്ന തീയിലും
അഴയിൽ തോരാനിട്ട തുണിയുടെ അനക്കത്തിലും
അതിന്റെ ഓർമകളിൽ നിന്നും വീശിയടിയ്ക്കുന്ന
കാറ്റിനെ ഞാനറിയുന്നു
അതു കൊണ്ടാണ്
ജലവും അഗ്നിയും നിറഞ്ഞ ഇടങ്ങളിൽ
കൂർത്തു തിളങ്ങുന്ന പല്ലുകളിൽ
സംശയത്തെ കുറിച്ച് പൗരാണികമായ
എന്തൊക്കയൊ ഉണ്ട് എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നത്
നോക്കൂ, രാത്രിയുടെ ഓരിയിടലുകളിലേക്ക്
നീട്ടി നീട്ടിയെറിഞ്ഞ്
സംശയത്തിന്റെ എത്ര പൊന്തക്കാടുകളാണ്
എന്നിൽ നിന്നും എന്നിലേക്ക് തല നീട്ടുന്നത്
പിടിയ്ക്കപ്പെടാവുന്നതിന്റെ നിശബ്ദതയെ
കൂടെ കൊണ്ടു നടക്കുന്നതിനെയാണ്
ജീവിതം എന്ന് വിളിയ്ക്കുന്നത് എന്നൊരു കവിത
വിറയ്ക്കുന്ന ഇലകളിലേക്ക് പകർത്തി വെച്ച് പകർത്തി വെച്ച്
ഞാൻ പോകുമ്പോൾ
സംശയമെ നീ നിന്റെ സിഗരറ്റ് മഞ്ഞ് പ്രഭാതങ്ങളിലിരുന്ന്
എന്നെ നോക്കി ചിരിയ്ക്കുന്നു
ബോറടിയ്ക്കുന്ന ആശയങ്ങൾ നിറഞ്ഞ
എന്റെ കവിതയെ കുറിച്ച് പരിതപിയ്ക്കുന്നു
അപ്പോഴും
ഞാനും നീയും നേർക്കു നേർ കൂട്ടിമുട്ടുന്ന മുനമ്പിൽ
കണ്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഫ്ലാഷ് ബാക്ക് സീനിൽ
നീല വാക്കുകൾ പരന്നൊലിച്ച
നീലവെളിച്ചം നിറഞ്ഞ മുറിയിൽ നിന്നും
ചിതറി പിരിയുന്ന ഉറുമ്പുകൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു
മരിച്ചു പോയൊരാൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന മുറിയുടെ
അപരിചിതത്വം ഒരു ദ്വീപു പോലെ
സംശയത്തിന്റെ കടലിനാൽ ചുറ്റപ്പെടുന്നതിനെ കുറിച്ച്

0 Comments:

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home