Monday, March 31, 2014

സ്കിസോഫ്രീനിയ



കാറ്റ് വീശാതെയായിരിക്കുന്നു
മരങ്ങളെല്ലാം ഭീതിയുടെ നിശ്ചല ചിത്രങ്ങൾ പോലെ
ഉറഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു
എല്ലാം എല്ലാം ഭീതിയുടെ രൂപങ്ങളിലേക്ക്
രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു
അതെ ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമം ഉത്കണ്ഠയുടെ കൂർത്ത മുനമ്പിൽ
നിന്നും താഴേക്ക് എത്തി നോക്കുന്നു
പരുന്തുകൾ ഞങ്ങളുടെ വീടുകൾക്ക് മുകളിൽ
വട്ടം ചുറ്റി കൊണ്ടിരിക്കയാണ്
അവയുടെ കൂർത്ത നോട്ടങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനാവാതെ
ഞങ്ങൾ വീടുകളിൽ പതുങ്ങുന്നു
ആരും ഒന്നും സംസാരിക്കാതെയായിരിക്കുന്നു
ഒന്നും
അപ്പുറത്തുള്ളവന്  ലോട്ടറിയടിച്ചതിനെ കുറിച്ചൊ
അവന്റെ മോൾ വേറൊരുത്തന്റെ കൂടെ
ഒളിച്ചോടിയതിനെ കുറിച്ചൊ
അവനവന്റെ ഇല്ലായ്മകളെ കുറിച്ചൊ
അങ്ങനെ എന്തിനെയെങ്കിലും കുറിച്ച്
എന്തെങ്കിലും സംസാരിച്ചിട്ട്
നാളുകൾ ഒരുപാടായിരിക്കുന്നു
നിശബ്ദത അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട
ഭാഷയായ് ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ നിലനിൽക്കുന്നു
എല്ലാ അനക്കങ്ങളും ഞങ്ങളെ ഭീതിപ്പെടുത്തുന്നു
ഭീതി ഒരു സാംക്രമിക രോഗം പോലെ
ചുറ്റിനും പടർന്നു പിടിച്ചിരിക്കുന്നു
നിസ്സഹായതയുടെ പ്രത്യയ ശാസ്ത്രങ്ങൾ
കാര്യങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നു
പരുന്തുകൾ റോന്ത് ചുറ്റികൊണ്ടിരിക്കുന്നു
അവയുടെ നിഴലുകൾ പുതിയ ജീവികളായി
ഉയിർത്ത് ഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞു നടക്കുന്നു
സ്ക്കൂളുകളും സർക്കാർ സ്ഥാപനങ്ങളും
കവലകളും വിജനമായിരിക്കുന്നു
കുട്ടികൾ പോലും ഭീതി തീണ്ടിയവയെ പോലെ
ഉള്ളിലേക്ക് ചുരുണ്ട് കൂടിയിരിക്കുന്നു
കുന്നിൻ പുറങ്ങളിൽ മേയാൻ പോയ
ഞങ്ങളുടെ നാൽക്കാലികളെ ആരൊ
കൊന്ന് പുതച്ചിരിക്കുന്നു
അവയുടെ രക്തത്തിൽ നിന്നും
പുതിയ തരം ചെടികൾ ഉയിർക്കുകയും
ചെടികളിലെ ചുവന്ന പൂക്കളിൽ നിന്നും
ചീഞ്ഞമാംസത്തിന്റെ ഗന്ധം വമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു
ഇരുട്ട് കൂടതൽ ഇരുട്ട് കൊണ്ട് വരുന്നു
കൂടുതൽ അവിശ്വാസങ്ങളെ കൊണ്ട് വരുന്നു
കൂടുതൽ ഭീതികളെ കൊണ്ട് വരുന്നു
ഭീതിയുടെ മാളങ്ങളിൽ നിന്നും ഇഴഞ്ഞ് വരുന്നവ
വീടുകളുടെ ചുമരുകളിലും മേൽക്കൂരകളിലും രാപാർക്കുന്നു
അവയുടെ കണ്ണുകൾ ഞങ്ങൾക്ക്  മേൽ ഇഴഞ്ഞ് നടക്കുന്നു
ഇഴഞ്ഞിടത്തൊക്കെ തടിച്ച് വ്രണമായ് രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു
ആണുങ്ങളും പെണ്ണുങ്ങളും നിസ്സഹായരായി
ആശ്ലേഷിക്കുകയും പരസ്പരം ഇണചേരുകയും ചെയ്യുന്നു
അഗമ്യഗമനങ്ങളും അരക്ഷിതാവസ്ഥയും നിലനിൽക്കുന്നു
പുതിയ ജനനങ്ങളിൽ വികൃത ജീവികൾ ഉണ്ടാവുന്നു
അവ പരസ്പരം ആർപ്പ് വിളിച്ച്
ഞങ്ങളുടെ നാട്ടു വഴികളിലൂടെ തെണ്ടുന്നു
വിശക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ പട്ടികളേയും പൂച്ചകളേയും
പശുക്കളേയും തിന്നുന്നു
മരങ്ങൾക്ക് വായ ഉണ്ടായി വരുന്നു
മരങ്ങൾ മരങ്ങളെ തിന്നുന്നു
സ്വന്തം ചില്ലകളെ തിന്നുന്നു
ഇതിനകം മിക്കവർക്കും ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുകയും
പലരും മരിച്ചു പോവുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു
മരണം മരണത്തെ പോലും തിരിച്ചറിയാതെയായിരിക്കുന്നു
ഇപ്പോൾ വീടുകൾ വീട്ടിലുള്ളവരെ തിന്നാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്
എല്ലാം ശൂന്യമായിരിക്കുന്നു
വലിയൊരു സെമിത്തേരിയിലെ ശവക്കല്ലറകൾ പോലെ
വീടുകൾ ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്നു
അതിനിടയിലൂടെ വെള്ള സാരിയുടുത്ത്
അവൾ വരുന്നു
കാറ്റിൽ സാരി ഉലയുന്നു
ജോസഫ് സെബാസ്റ്റ്യൻ എന്ന് സ്കിസോഫ്രീനിക്
പകപ്പോടെ നോക്കുന്നു
ആ സാനിട്ടോറിയത്തിലെ ഉദ്യാനത്തിൽ
വൈകുന്നേരത്തെ ആകാശത്തിനു കീഴെ
അയാൾ ഒറ്റക്ക് ഇരിക്കുകയാണ്
നേഴ്സായ മേരി അയാളെ ഉള്ളിലേക്ക് കൊണ്ട് പോവുന്നു
പോകുമ്പോൾ പൂക്കളെ നോക്കി അയാൾ പിറുപിറുക്കുന്നു
പൂക്കൾ ദുഃഖത്തെ കൊണ്ട് വരുന്നു

0 Comments:

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home